--- Budka Suflera - Jolka, Jolka --- Jolka, Jolka, Pamiętasz lato ze snu, Gdy pisałaś: "tak mi źle, Urwij sie choćby zaraz, Coś ze mną zrób, Nie zostawiaj tu samej, o nie". Żebrząc wciąż o benzynę, gnałem przez noc, Silnik rzęził ostatkiem sil, Aby być znowu w Tobie, Śmiać sie i klac, Wszystko bylo tak proste w te dni. Dziecko spalo za ścianą, Czujne jak ptak, Niechaj Bóg wyprostuje mu sny! Powiedzialas, ze nigdy, ze nigdy az tak slodkie byly, jak krew Twoje lzy REF: Emigrowalem z objec Twych nad ranem, Dzien mnie wyganial, noca znów wracalem, Dane nam bylo, slonca zacmienie, Nastepne bedzie, moze za sto lat. Plaza szly zakonnice, a slonce w dól, Wciaz spadalo nie mogac spasc, Maz tam w swiecie za funtem, odkladal funt, Na Toyote przepiekna, az strach. Maz Twój wielbil porzadek i pelne szklo, Narzeczona mial kiedys, jak sen, Z autobusem Arabów zdradzila go, Nigdy nie byl juz soba, o nie REF: Emigrowalem z ramion Twych nad ranem, Dzien mnie wyganial, noca znów wracalem, Dane nam bylo, slonca zacmienie, Nastepne bedzie, moze za sto lat. W wielkiej zylismy wannie i rzadko tak, Wypelzalismy na suchy lad, Czarodziejka gorzalka tanczyla w nas, Meta byla o dwa kroki stad. Nie wiem ciagle dlaczego zaczelo sie tak, Czemu zgaslo tez nie wie nikt, Sa wciaz rózne kolo mnie, nie budze sie sam, Ale nic nie jest proste w te dni. ---